Kazimierz Wierzyński (1894–1969) to poeta dwudziestolecia międzywojennego, współzałożyciel grupy Skamander. W młodości sławił radość życia i witalność (słynny tom „Laur olimpijski" o tematyce sportowej). Po wojnie, na emigracji, jego poezja stała się gorzka i nostalgiczna — przesycona tęsknotą za utraconą ojczyzną.
Wiersz „Wróć nas do kraju" to przejmujący głos emigranta — modlitewna prośba o powrót do Polski, której poeta nigdy już nie zobaczył. To liryka tęsknoty i wygnania, w której osobisty ból łączy się z losem całego pokolenia emigracji.
Twórczość Wierzyńskiego pokazuje przemianę poety: od młodzieńczej afirmacji życia po dojrzałą, bolesną refleksję wygnańca. Dobry kontekst do tematów o emigracji, tęsknocie i roli ojczyzny.