Gatunki literackie epoki romantyzmu
Dramat romantyczny - obalił konwencje klasyczne (zasadę trzech jedności). Łączył dramatyzm z liryzmem, realizm z fantastyką. Wprowadził sceny zbiorowe, fantastyczne, wizyjne. Ośrodkiem kompozycji stał się bohater - wybitna indywidualność, który jednak nie występuje w szeregu scen. Bohater romantyczny to często samotny, nierozumiany przez współczesnych poeta (np. Konrad, Kordian, Mąż).Ballada - utwór liryczny, pierwotnie śpiewany, o budowie stroficznej, opowiadający jakieś niezwykłe zdarzenie, legendę ludową, podanie historyczne. Przemieszano w niej elementy liryczne (nastrojowość, emocjonalność, niezwykłość), epickie (narracyjność) i dramatyczne (bohaterowie w działaniu);
Poemat dygresyjny - gatunek epicki, w którym fabuła staje się pretekstem dla snucia przez narratora refleksji, wspomnień i uwag na różne tematy;
Epopeja - gatunek wywodzący się z antyku. W romantyzmie miano epopei narodowej zyskał Pan Tadeusz. Określenie „epopeja narodowa” bywa przyznawane zwykle jednemu dziełu, które najwierniej oddaje rysy narodu lub jego warstwy.
powrót na stronę główną CHARAKTERYSTYKA EPOKI
Powrót do epokiRomantyzm