Bohaterowie w poszukiwaniu pomysłu na życie

Wypracowanie o pomysłach na życie bohaterów Wesela

      Przypomnijmy, jak wygląda polecenie dotyczące redagowania wypracowania na maturze z języka polskiego.

      Rozważając kwestię pomysłu na życie, można śmiało powiązać ten problem zarówno z motywem drogi, jak i z motywem wyboru. Literatura pokazuje ten problem na wiele sposobów, uzależnionych bardzo często od systemów wartości określających charakter danej epoki. Rodzi się w tym kontekście pytanie, czy rzeczywiście człowiek posiada możliwość wyboru drogi własnego życia, czy też może jest już skazany na określony szlak, którym podąży w swoim życiu.
      Z pewnością tytułowy bohater dramatu Kordian Juliusza Słowackiego z niezwykłą determinacją poszukiwał idei, która wyznaczyłaby kierunek jego życiu. Rozumiał to doskonale Grzegorz, który próbował wskazać cel życia młodemu bohaterowi poprzez opowieści o Janku, co psom szył buty, o wyprawie samego Grzegorza do Egiptu w czasie wojen napoleońskich i wreszcie o mściwym Kazimierzu. Wzbudziły te historie u Kordiana krótkotrwały entuzjazm, ale to nie było jeszcze to, o czym młodzieniec myślał. Bohater w poszukiwaniu pomysłu na życie ruszył w świat i przemierzył Europę od Anglii, poprzez Włochy, aż dotarł na szczyt Mont Blanc. I tu jego wyobraźnia, wiedza i emocje podsunęły mu koncepcję winkelriedyzmu, czyli odpowiednik Mickiewiczowskiego mesjanizmu. To było to, czego szukał i czemu postanowił poświęcić życie. Polska Winkelriedem narodów i sam bohater w tej samej roli.
      Pan Młody z Wesela Stanisława Wyspiańskiego znalazł zupełnie inny pomysł na życie, a była nim ucieczka na wieś, związanie się węzłem małżeńskim z chłopką i próba zapomnienia o problemach tego świata. Była to forma odurzenia, swego rodzaju błogiego i sielskiego snu, w którym chciałoby się zapomnieć o utrapieniach przeszłości (rabacja galicyjska) i o doskwierającej rzeczywistości czasów zaborów.
      Oczywiście Pan Młody nie był jedynym odkrywcą takiego pomysłu na życie, wyprzedził go przecież Gospodarz, który ożenił się z chłopką dziesięć lat wcześniej. Obydwaj pokazali, że ludomania (chłopomania) to nie blef, ale konkret życiowy. Jednocześnie widać wyraźnie, że ten wybór drogi życiowej nie załagodził ukrywanych głęboko pragnień o innym życiu, o wolności i niepodległości.
      Tak więc widać wyraźnie, że literatura na różne sposoby pokazuje problem poszukiwania pomysłu na życie, osadzając pragnienia i cele bohaterów w czasie historycznym, który zazwyczaj wyznacza kierunek poszukiwań.

←Powrót na stronę JAK PISAĆ WYPRACOWANIE