W przeddzień swego zmartwychwstania Bolesława Leśmiana - scenariusz lekcji

Odczytanie Ewangelii przez Leśmiana - W malinowym chruśniaku

Scenariusz lekcji – Bolesław Leśmian, „W przeddzień swego zmartwychwstania”

Temat lekcji: Leśmianowskie odczytanie Ewangelii. Obraz Boga, śmierci i zmartwychwstania w wierszu W przeddzień swego zmartwychwstania.

Cele lekcji:

  • uczeń rozpoznaje odwołania do Nowego Testamentu i określa ich funkcję,
  • porównuje wizję ewangeliczną z jej przekształceniem w wierszu Leśmiana,
  • charakteryzuje obraz Boga ukazanego w utworze,
  • interpretuje znaczenie snu, śmierci i zmartwychwstania,
  • wyjaśnia sens ostatniej strofy i puenty,
  • formułuje zwarte wnioski interpretacyjne przydatne na maturze.
Potrafisz rozpoznać odwołania do Nowego Testamentui określić ich funkcje oraz scharakteryzujesz obraz Boga ukazanego w utworze.

Kryteria sukcesu:

  • 1. Wskazuję w tekście odwołania biblijne i wyjaśniam ich sens.
  • 2. Wskazuję, co w tej wizji jest zgodne z Ewangelią, a co zostało przez poetę przekształcone.
  • 3. Charakteryzuję obraz Boga przedstawionego w wierszu.
  • 4. Wyjaśniam znaczenie motywu snu i śmierci.
  • 5. Interpretuję apel z ostatniej strofy i sens zakończenia utworu.

Metody pracy: praca z tekstem, rozmowa kierowana, analiza problemowa, interpretacja porównawcza.

Formy pracy: praca indywidualna, praca z całą klasą.

Przebieg lekcji:

1. Wprowadzenie.
Nauczyciel podaje temat, cele lekcji i kryteria sukcesu. Krótko przypomina kontekst religijny utworu: zmartwychwstanie Chrystusa, sens Ewangelii oraz modernistyczne, indywidualne odczytywanie Biblii. Pytanie otwierające: co się dzieje, gdy poeta nie powtarza przekazu religijnego, lecz interpretuje go po swojemu?

2. Głośne odczytanie utworu.
Uczniowie czytają tekst i zwracają uwagę na jego nastrój: ciszę, oczekiwanie, zawieszenie między śmiercią a życiem. Wstępnie określają, że wiersz nie pokazuje triumfu zmartwychwstania, lecz moment poprzedzający przebudzenie Boga.

3. Rozpoznanie odwołań do Nowego Testamentu.
Uczniowie wskazują elementy ewangeliczne: Boga w mogile, zapowiedź zmartwychwstania, Betlejem, żłób i siano, wspólnotę ludzi oczekujących na przebudzenie. Wniosek: poeta odwołuje się do chrześcijańskiej opowieści, ale nie odtwarza jej dosłownie, tylko nadaje jej wymiar egzystencjalny i ludzki.

4. Zestawienie wizji biblijnej z wizją Leśmiana.
Uczniowie określają, które elementy są zgodne z Ewangelią, a które od niej odbiegają. Dochodzą do wniosku, że zgodne są motywy grobu, śmierci i oczekiwania na zmartwychwstanie, natomiast odmienny jest obraz Boga: słabego, śniącego, samotnego, zanurzonego w ludzkim doświadczeniu cierpienia i niemocy.

5. Charakterystyka Boga w wierszu.
Uczniowie opisują postać Boga ukazanego w tekście. Wniosek: nie jest to Bóg wszechmocny i odległy, lecz istota cierpiąca, milcząca, pogrążona w śnie i bliska ludzkiemu losowi. Taki obraz wyraźnie różni się od tradycyjnych wyobrażeń judaizmu i chrześcijaństwa.

6. Interpretacja snu, śmierci i pamięci.
Uczniowie analizują obrazy snu: Betlejem, jezioro, gaje, ludzkie twarze i ręce. Dochodzą do wniosku, że sen nie oznacza zwykłego odpoczynku, lecz stan zawieszenia między śmiercią a nowym życiem. Wspomnienia pokazują, że Bóg pozostaje związany z ludzkim światem, cierpieniem i historią człowieka.

7. Odczytanie ostatniej strofy.
Uczniowie interpretują apel: „Nie zakłóćmy snu bożego”. Wniosek: chodzi o uszanowanie tajemnicy istnienia, cierpienia i odrodzenia. „Śnić się Bogu społem” można rozumieć jako wspólne trwanie ludzi w cieniu Boga, w oczekiwaniu na sens, przebudzenie i odnowę.

8. Podsumowanie.
Uczniowie odpowiadają krótko na pytanie: jaki sens nadaje Leśmian ewangelicznej historii? Nauczyciel porządkuje odpowiedzi i podkreśla, że poeta przekształca przekaz religijny w refleksję o samotności Boga, ludzkim cierpieniu, nadziei i oczekiwaniu na odrodzenie.

Najważniejsze wnioski do zapamiętania:

  • wiersz odwołuje się do Ewangelii, ale interpretuje ją w sposób oryginalny i nieortodoksyjny,
  • Bóg został ukazany jako istota cierpiąca, samotna i bliska człowiekowi,
  • sen w utworze oznacza stan zawieszenia między śmiercią a życiem,
  • obrazy wspomnień łączą Boga z ludzkim losem i historią,
  • ostatnia strofa wyraża postawę skupienia, oczekiwania i współuczestnictwa w tajemnicy istnienia,
  • utwór można odczytywać jako refleksję egzystencjalną, a nie tylko religijną.

Zadanie domowe: Napisz krótką wypowiedź: W jaki sposób Bolesław Leśmian przekształca ewangeliczną opowieść w wierszu „W przeddzień swego zmartwychwstania”? W odpowiedzi uwzględnij obraz Boga i sens zakończenia.



Powrót na stronę główną BOLESŁAW LEŚMIAN