W rozwoju architektury, rzeźby, malarstwa i literatury można wyróżnić wiele okresów i stylów. Cechą wspólną dzieł antycznych jest
genialne wyczucie proporcji, świadomość perspektywy, dążenie do ukazania piękna ludzkiego ciała.
Szczytowy rozwój sztuki nastąpił w latach 480 - 323 zwanych okresem klasycznym. Różne architektoniczne style (dorycki, joński, koryncki)
można rozpoznać po konstrukcji kapiteli. Najsłynniejsze płaskorzeźby i posągi pochodzą ze świątyni Ateny - Partenonu. Większość zabytków znajduje się obecnie
w British Museum, gdyż Partenon dzisiaj to tylko monumentalne ruiny. Na Akropolu można jeszcze odnaleźć pozostałości świątyni Ateny - Erechtejon, ze
słynnymi kariatydami (kolumny wyrzeźbione na podobieństwo ciała kobiety). Budową tych świątyń kierował najbardziej znany rzeźbiarz żyjący w drugiej
połowie V w. p.n.e. - Fidiasz.
Rzymianie podziwiali i naśladowali sztukę Greków, ale nigdy w architekturze nie osiągnęli tak idealnych proporcji jak oni. Jednak pod
względem rozwiązań technicznych znacznie Greków wyprzedzili. Śmiałe rozwiązania łuków triumfalnych, sklepień, akwedukty i systemy kanalizacyjne do dziś
budzą podziw. W Rzymie można obejrzeć pozostałości po Partenonie i Koloseum.
Na korepetycjach online wspólnie omówimy lekturę, interpretację i konteksty — tak, żebyś świetnie poradził sobie na maturze. Indywidualnie, w Twoim tempie.