Antyk to fundament całej kultury europejskiej — epoka starożytnej Grecji i Rzymu, trwająca od ok. VIII w. p.n.e. do V w. n.e. To tu narodziły się filozofia, teatr, demokracja, podstawowe gatunki literackie i wzorce piękna, do których nawiązywały wszystkie późniejsze epoki.
Antyczną kulturę cechował klasycyzm — kult harmonii, umiaru i proporcji (zasada „złotego środka"), oraz antropocentryzm — człowiek i jego rozum w centrum zainteresowania, obok wiary w bogów kierujących losem.
Antyk wykształcił trójpodział na lirykę, epikę i dramat oraz fundamentalne gatunki: epos (Homer), tragedię i komedię (teatr grecki), odę, pieśń, hymn, bajkę. W teatrze narodziły się pojęcia tragizmu, katharsis i zasada trzech jedności.
Antyczne mity nie skończyły się wraz z epoką — Prometeusz, Syzyf czy Narcyz wracają w literaturze romantyzmu, modernizmu i współczesności, za każdym razem znacząc coś nowego.