Interpretacja opowiadania Ulica Krokodyli Brunona Schulza
Tójwymiarowa mapa miasta
Punktem wyjścia utworu jest mapa ścienna złożona z kart pergaminowych, które po rozłożeniu tworzyły ogromną mapę ścienną. Kartograf wykonał ją
odtwarzając perspektywę widoku miasta z lotu ptaka, uwzględniając szczegóły architektoniczne budynków. Widać wyraźnie, że autor znał się na architekturze i rysunku
(przypomnijmy, że Bruno Schulz był nauczycielem rysunku w gimnazjum w Drohobyczu, obecnie na Ukrainie, na południe od Lwowa).
Szara, ale fascynująca ulica Krokodyli
Narrator stwierdza, że mieszkańcy starej dzielnicy (rdzenni mieszkańcy) trzymają się z daleka od tej tandentnej i podejrzanej
moralnie okolicy, ale czasami zdarza się niektórym z nich zabłądzić (niby przypadkiem) w tę skandaliczną przestrzeń. Dlaczego tak się działo?
Najlepsi nie byli czasem wolni od pokusy dobrowolnej degradacji, zniwelowania granic i hierarchii, pławienia się w tym płytkim błocie wspólnoty, łatwej intymności,
brudnego zmieszania.
(Bruno Schulz, Ulica Krokodyli, s. 3; źródło: Wolne Lektury).
Ulica Krokodyli przyciąga mozliwością zaznania doświadczeń zakazanych przez tradycję i mieszczańską moralność. Tu można szukać wrażeń jedynych
w swoich rodzaju.
Zwraca uwagę fakt, że ulica Krokodyli jest szara.
Na korepetycjach online wspólnie omówimy lekturę, interpretację i konteksty — tak, żebyś świetnie poradził sobie na maturze. Indywidualnie, w Twoim tempie.