Problematyka i forma Konrada Wallenroda
Adama Mickiewicza
Konrad Wallenrod powstał w czasie pobytu Mickiewicza na zesłaniu w głąb Rosji w latach 1825-1827 (publikacja miała miejsce
w roku 1828).
Pojawienie się tego utworu po napisaniu
Ody do młodości i
Sonetów krymskich było dużym zaskoczeniem ze względu na odmienność
problematyki na tle dotychczasowych obszarów tematycznych - miłości, przyjaźni, folkloru i piękna orientalnego Krymu.
Konrad Wallenrod - powieść poetycka i bohater bajroniczny
Utwór Mickiewicza posiada typowe cechy powieści poetyckiej:
- synkretyzm (łączy lirykę - fragmenty nasycone emocjami bohaterów, a czasami nawet narratora; epikę - toczy się akcje w przestrzeni i czasie; i dramat - są
dialogi, czasami monologi),
- narrator nie jest wszechwiedzący, więc pozostaje wiele kwestii niewyjaśnionych, otwartych, a przez to tworzy się atmosfera tajemniczości,
- narrator jest czasami emocjonalny, stoi wyraźnie po stronie głównego bohatera i solidaryzuje się z jego systemem wartości, a nawet imponuje mu jego styl
życia.
Konrad Wallenrod ma większość cech bohatera romantycznego:
- indywidualista,
- samotnik, wyobcowany (wyalienowany) ze społeczeństwa i niezrozumiały dla innych,
- dumny,
- przekonany o własnym geniuszu,
- jego odmienność w stosunku do Gustawa polega na skierowaniu uwagi ku światu zewnętrznemu i innym ludziom, a nie tylko na egotycznym wpatrzeniu w siebie
i swoje przeżywanie różnych uczuć,
- jego celem staje się walka o wolność, sprawiedliwość i szczęście dla ludzi, ale w tym celu musi zmienić bieg historii i być gotowym na ofiarę ze swojego życia.
Tok wydarzeń w Konradzie Wallenrodzie
Czas akcji – XIV wiek.
1. Mały, pięcioletni chłopiec zostaje porwany przez Krzyżaków podczas ataku na litewskie miasteczko, które zostało spalone.
2. Nigdy potem nie spotkał już swoich rodziców, którzy zostali zabici przez Krzyżaków.
3. Wychowywał się na dworze mistrza krzyżackiego Winrycha, który został jego ojcem chrzestnym.
4. Otrzymał imię Walter von Stadion i nazwisko Alf.
5. Do niewoli krzyżackiej trafił też stary litewski wajdelota (pieśniarz wędrowny) Halban.
6. Z nim spotkał się Walter na dworze mistrza i od niego dowiedział się, kim jest naprawdę.
←Powrót na stronę ADAM MICKIEWICZ
