Adam Mickiewicz

Życie

Urodził się pod Nowogródkiem, studiował w Wilnie, gdzie założył z przyjaciółmi tajne stowarzyszenie filomatów. Proces filomatów zakończył się dla niego zesłaniem w głąb Rosji — paradoksalnie były to lata twórczo owocne: powstały wtedy Sonety krymskie i Konrad Wallenrod.

Po wybuchu powstania listopadowego próbował dotrzeć do kraju, ale nie zdążył przekroczyć granicy. Poczucie winy z tego powodu zostawiło ślad w Dziadach części III, napisanych w Dreźnie w kilka tygodni. Ostatnie lata spędził w Paryżu, gdzie wykładał literaturę słowiańską w Collège de France. Zmarł w Konstantynopolu, dokąd pojechał tworzyć polski legion do walki z Rosją.

Najważniejsze utwory

Dlaczego jest ważny

Wprowadził romantyzm do Polski. Ballady i romanse to data graniczna: od nich zaczyna się epoka, w której „czucie i wiara" znaczą więcej niż „szkiełko i oko".

Stworzył wzorce, z którymi potem walczono. Konrad, Wallenrod, Gustaw — każdy z nich stał się typem bohatera, do którego odwoływali się i naśladowcy, i przeciwnicy. Bez Mickiewicza nie da się zrozumieć Słowackiego, Norwida, Wyspiańskiego ani Różewicza.

Rzeczy, których zwykle się nie mówi na lekcji

• Nigdy nie był w Soplicowie. Litwę opisywał z pamięci dzieciństwa i z tęsknoty, po dwudziestu latach nieobecności.
• Dziady części III powstały błyskawicznie — w kilka wiosennych tygodni 1832 roku, pod wpływem klęski powstania i rozmów z jego uczestnikami.
• Był przez lata pod wpływem Andrzeja Towiańskiego, przywódcy sekty mesjanistycznej; przez to stracił katedrę w Collège de France.
• Zmarł na obczyźnie w niejasnych okolicznościach — najprawdopodobniej na cholerę; jego ciało sprowadzono do Polski dopiero po latach, na Wawel.