Wybierz ujęcie pasujące do tematu — i zawsze dopowiedz, co dany przykład mówi o istocie motywu, a nie tylko „gdzie występuje".
Powrót na Itakę
Homer, Odyseja
nostoswiernośćtożsamość
Odyseusz odrzuca nieśmiertelność u boku Kalipso, bo woli wrócić na skalistą Itakę. Grecki nostos — powrót do domu — czyni z tęsknoty siłę konstytuującą tożsamość: człowiek jest stamtąd, dokąd przez całe życie wraca.
Do tematu: tęsknota jako busola tożsamości, dom ważniejszy niż raj.
„Litwo! Ojczyzno moja"
Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz
kraj lat dziecinnychidealizacjaemigracja
Inwokacja mówi wprost: ojczyznę docenia się, gdy się ją straci. Cały poemat — pisany w Paryżu — jest aktem tęsknoty, która przemienia zwykłe Soplicowo w krainę „święta i czysta": pamięć emigranta idealizuje, i właśnie temu zawdzięczamy arcydzieło.
Do tematu: tęsknota jako siła twórcza, idealizacja utraconej ojczyzny.
Bociany lecące do Polski
Juliusz Słowacki, Hymn (Smutno mi, Boże)
pielgrzymbezdomnośćsmutek
Widok bocianów na morzu — ptaków, jakie widywał w Polsce — wyzwala falę tęsknoty pielgrzyma, który zna swój los: „na tułactwo mego żywota". Piękno świata nie koi, lecz pogłębia smutek człowieka bez domu.
Do tematu: nostalgia emigranta, samotność wobec obcego piękna.
„Do kraju tego…"
Cyprian Kamil Norwid, Moja piosnka II
prostotakraj idealnyrefren
Norwid tęskni nie za krajobrazem, lecz za krainą wartości: gdzie szanuje się chleb, bocianich gniazd nikt nie rusza, a „tak" znaczy tak. Refreniczne „Tęskno mi, Panie" zmienia wiersz w litanię — tęsknota staje się modlitwą o kraj, którego może nigdy nie było.
Do tematu: tęsknota za ojczyzną jako wspólnotą wartości, nie miejscem.
Skawiński nad książką
Henryk Sienkiewicz, Latarnik
nostalgiamoc literaturywygnaniec
Stary tułacz znajduje wreszcie spokój w latarni w Aspinwall — i traci go po lekturze „Pana Tadeusza": fala tęsknoty jest tak silna, że zapomina zapalić światło. Nowela o tym, że ojczyzna przechowana w książce potrafi obudzić uśpioną tożsamość.
Do tematu: siła nostalgii, literatura jako nośnik ojczyzny.
Tęsknota za utraconą
Johann Wolfgang Goethe, Cierpienia młodego Wertera
miłośćobsesjacierpienie
Tęsknota Wertera za niedostępną Lottą pokazuje drugą twarz motywu: skierowana ku osobie, podsycana wyobraźnią, przeradza się w obsesję, która pochłania całe życie wewnętrzne bohatera — aż po autodestrukcję.
Do tematu: tęsknota miłosna, od uczucia do obsesji, cierpienie romantyczne.