Czas w literaturze to siła nieubłagana — niszczy, ale i nadaje wartość chwili. Motyw vanitas (marności) przypomina o kruchości życia, a pamięć staje się sposobem na ocalenie tego, co minęło.
Księga Koheleta — „marność nad marnościami". Barokowa poezja vanitas: Naborowski (Krótkość żywota, Marność) — życie jak cień, dym, dźwięk.
Czas jako miara ludzkiego losu, ale i wezwanie do cnoty (Treny Kochanowskiego — przemijanie a pamięć o zmarłej córce).
Czas jako temat refleksji nad pamięcią i tożsamością. Poezja Szymborskiej, proza Schulza (mityczny czas dzieciństwa), Myśliwskiego.
Na korepetycjach online pokażę Ci, jak dobierać lektury do tematu, budować argumenty i dodawać konteksty — tak, żeby wypracowanie broniło się na maturze.
Sprawdź korepetycje →