Śmierć to motyw uniwersalny i wieczny — literatura oswaja ją, przeraża nią, czyni przejściem albo absurdem. Sposób przedstawiania śmierci to papierek lakmusowy epoki i jej stosunku do sensu życia.
Memento mori i danse macabre (taniec śmierci) — śmierć jako wielki równający, dotyczy każdego stanu. Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią.
Śmierć i przemijanie (vanitas) jako oś światopoglądu. Poezja Daniela Naborowskiego, motyw marności.
Śmierć romantyczna — z miłości, dla ojczyzny, jako przejście do świata duchów. Dziady, Cierpienia młodego Wertera.
Śmierć masowa, odarta z patosu — literatura łagrowa i wojenna. Medaliony, Inny świat, Zdążyć przed Panem Bogiem, poezja Różewicza.
Na korepetycjach online pokażę Ci, jak dobierać lektury do tematu, budować argumenty i dodawać konteksty — tak, żeby wypracowanie broniło się na maturze.
Sprawdź korepetycje →