Wojna w literaturze to próba człowieczeństwa. Dawniej bywała polem chwały i heroizmu, w XX wieku stała się synonimem dehumanizacji — sytuacją graniczną, która obnaża, kim naprawdę jest człowiek.
Wojna jako pole honoru i męstwa — eposy (Iliada), Pieśń o Rolandzie, sceny batalistyczne w Panu Tadeuszu.
Wojna odarta z patosu, masowa, niszcząca. Literatura łagrowa i obozowa: Inny świat Herlinga-Grudzińskiego, Medaliony Nałkowskiej, opowiadania Borowskiego.
Młodzi poeci, dla których wojna przerwała dojrzewanie. Poezja Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Kamienie na szaniec.
Na korepetycjach online pokażę Ci, jak dobierać lektury do tematu, budować argumenty i dodawać konteksty — tak, żeby wypracowanie broniło się na maturze.
Sprawdź korepetycje →