Stanisław Baliński (1898–1984) to poeta dwudziestolecia międzywojennego i emigracji, związany z grupą Skamandra. Większość życia spędził poza Polską — jego twórczość przesycona jest tęsknotą za ojczyzną i nostalgią za utraconym światem.
W wierszu „Afisz do «Wesela»" Baliński nawiązuje do słynnego dramatu Wyspiańskiego, łącząc refleksję o sztuce z tęsknotą za Polską. To liryka emigracyjna, w której teatr i pamięć o kraju splatają się w obraz utraconej ojczyzny.
Twórczość Balińskiego to dobry kontekst do tematów o emigracji, tęsknocie, roli pamięci i nawiązaniach literackich (jak poeta rozmawia z dziełami poprzedników).