Fiodor Dostojewski (1821–1881) to jeden z najwybitniejszych pisarzy w historii literatury, mistrz powieści psychologicznej. Wnikał w najmroczniejsze zakamarki ludzkiej duszy — badał winę, cierpienie, wiarę i granice moralności. Jego bohaterowie to ludzie rozdarci, szukający sensu w świecie pełnym zła i niesprawiedliwości.
„Zbrodnia i kara" (1866) to arcydzieło o studencie Raskolnikowie, który morduje starą lichwiarkę, by sprawdzić swoją teorię o „ludziach wyższych" stojących ponad moralnością. Po zbrodni nie czeka go jednak triumf, lecz dręczące poczucie winy i psychiczne piekło. Dopiero przez cierpienie i miłość Sonii bohater dochodzi do odkupienia. To powieść o tym, że żadna teoria nie usprawiedliwia zbrodni, a sumienia nie da się oszukać.
Dostojewski to kluczowy autor do tematów o winie i karze, granicach moralności, cierpieniu, odkupieniu i naturze człowieka. Jego „Idiota" z kolei stawia pytanie, czy człowiek prawdziwie dobry ma szansę w zepsutym świecie.