William Szekspir (1564–1616) to najwybitniejszy dramatopisarz w dziejach literatury, twórca, którego dzieła grane są nieprzerwanie od czterystu lat. Jego tragedie odsłaniają najgłębsze mechanizmy ludzkiej duszy — ambicję, zazdrość, zwątpienie, żądzę władzy.
Książę Danii dowiaduje się, że jego ojciec został zamordowany przez stryja Klaudiusza, który przejął tron i poślubił wdowę. Hamlet staje przed dylematem: pomścić ojca czy się wycofać. Jego słynny monolog „Być albo nie być" to najgłębsze w literaturze rozważanie o sensie istnienia, działaniu i śmierci. Hamlet to bohater refleksyjny, rozdarty, sparaliżowany myśleniem.
Szkocki rycerz Makbet, podpuszczony przez przepowiednię czarownic i ambicję żony, morduje króla i sięga po tron. Zbrodnia rodzi kolejne zbrodnie, a poczucie winy doprowadza parę do szaleństwa i zguby. To studium tego, jak żądza władzy niszczy człowieka.
Szekspir to fundament kultury — kontekst do niemal każdego tematu o ludzkiej naturze: władzy, winie, zemście, ambicji, zwątpieniu. Jego bohaterowie stali się archetypami.