Jaką epoką był barok?
Barok nazywany był „epoką ciemnoty i zacofania, okresem teologiczno-panegirycznym, epoką upadku i zdziczenia sztuki”. Nazwa pochodzi od określenia perły o dziwnych kształtach.Motywy barokowe pojawiły się we Włoszech w XVI wieku i promieniowały na resztę Europy. Zmierzch epoki datowany jest na drugą połowę XVIII wieku.
Periodyzacja baroku w Polsce ma charakter orientacyjny:
- pierwsza faza - koniec XVI w. do lat dwudziestych XVII wieku (historyk literatury Jerzy Starnawski proponuje za datę graniczną początku epoki przyjąć rok 1618 - ukazanie się polskiej adaptacji Goffreda Tassa dokonanej przez Piotra Kochanowskiego),
- dojrzały barok - lata dwudzieste do siedemdziesiątych XVII wieku,
- schyłek epoki - lata osiemdziesiąte XVII wieku do trzydziestych XVIII (czasy saskie).
Państwa europejskie przezwyciężyły nękające je w XVI i na początku XVII wieku kryzysy, a Polska zaczęła tracić znaczenie. Uwikłanie się w rozliczne wojny ze Szwecją, Turcją i Rosją spowodowało upadek mocarstwa, jakim była w XVI wieku. Zróżnicowanie majątkowe wśród szlachty doprowadziło do wzrostu znaczenia magnaterii i jej coraz większego wpływu na politykę. Latyfundia magnackie przypominały małe państewka, gdzie właściciel sprawował praktycznie nieograniczoną władzę.
Barokowa filozofia życia - pełne karczmy i kościoły
Człowiek baroku szuka odpowiedzi na pytania o sens życia. Dostrzega niezwykłość i urok świata. Kiedy Jan Chryzostom Pasek w swoich Pamiętnikach opisuje swój pobyt w Danii, to nieprzypadkowo tak oto ujmuje styl życia Szwedów.Daniel Naborowski w wierszu Na oczy królewny angielskiej ... zachwyca się urodą kobiety.
Natomiast Mikołaj Sęp Szarzyński w Sonecie IV<
Powrót do epokiBarok