Interpretacja Pieśni III z Ksiąg wtórych Nie wierz Fortunie...
Nurt liryki refleksyjnej ma swoją długą tradycję. Jego intensyfikacja pojawiła się w tym mniej więcej momencie, gdy upowszechniły się
koncepcje filozofii stoickiej i epikurejskiej. Mistrzem refleksji starożytnej był oczywiście Horacy.
Jan Kochanowski podjął w Pieśni III problem o charakterze etycznym. Przyjął jednocześnie rolę nauczyciela życia i podkreślił w tekście
rolę cnoty jako najwyższej wartości w życiu człowieka. Utwór kreuje w intrygujący sposób przestrzeń społeczną i przygląda się relacjom międzyludzkim.
Wiersz ma charakter apelatywny, dominuje w nim funkcja impresywna, wyrażana przecz formy trybu rozkazującego.
Nie wierz Fortunie, co siedzisz wysoko;
Miej na poślednie koła pilne oko [...]
1
Kochanowski kreuje przestrzeń społeczną poprzez wprowadzenie do utworu frazeologii potocznej, czemu służą porzekadła typu: nosić gębę wysszej
nosa (zapis zgodny z fonetyka renesansową), nie spali ogień, nie zabierze woda. Wszystko to służy potwierdzeniu przekonania poety, że najistotniejszą
i niezniszczalną wartością jest cnota.
1 Jan Kochanowski, Pieśń III, Księgi wtóre, [w:] tegoż, Pieśni, Kraków 1586. Wszystkie cytaty w tym opracowaniu pochodzą z tego utworu.
E-book · 252 strony
Wiersz przestaje być tajemnicą
Ślad. Jak interpretować wiersz? Koło interpretacji i metoda ŚLAD, 15 laboratoriów.
49 złZobacz e-book →
E-book · 213 stron
Wszystkie 76 zadań jawnych — opracowane po kolei
E-book Matura ustna 2027: do każdego zadania z puli CKE propozycja tezy,
argumenty oparte na lekturze i konteksty. Plus 15 autorskich zadań niejawnych do treningu drugiej
części egzaminu.
Zobacz e-book →