Chłopi — streszczenie szczegółowe
Cztery tomy po kolei: wesele Boryny z Jagną, konflikt z Antkiem, bitwa o las, śmierć
gospodarza i to, jak wieś rozprawia się z Jagną.
- Autor
- Władysław Stanisław Reymont
- Powstanie
- 1904–1909; Nagroda Nobla 1924
- Rodzaj i gatunek
- powieść realistyczna z elementami naturalizmu i symbolizmu
- Czas akcji
- niespełna rok, od jesieni do lata; koniec XIX wieku
- Miejsce
- wieś Lipce w zaborze rosyjskim
- Budowa
- cztery tomy: Jesień, Zima, Wiosna, Lato
Streszczenie w trzech zdaniach. Najbogatszy gospodarz w Lipcach, wdowiec Maciej
Boryna, żeni się z młodą i piękną Jagną Paczesiówną, czym wywołuje wojnę z własnym synem
Antkiem, który sam jest w Jagnie zakochany i który liczył na ziemię. Rodzinny konflikt
przecina wspólna sprawa: dziedzic sprzedaje las, wieś rusza go bronić, w bitwie Boryna
zostaje ciężko ranny, a Antek — który uratował ojca — trafia do więzienia razem z innymi
chłopami. Po śmierci Boryny i powrocie mężczyzn z aresztu wieś rozlicza się z Jagną:
wywozi ją z Lipiec na wozie z gnojem.
Kto jest kim
Reymont nie zrobił z chłopów jednolitej masy. W Lipcach są bogaci i biedni,
rada gromadzka i wyrzutki, a pozycję wyznacza liczba morgów ziemi.
Borynowie
Maciej Boryna — najbogatszy gospodarz, wdowiec, dumny
i uparty. Antek — jego syn, gwałtowny, bez własnej ziemi. Hanka — żona Antka,
z biednej rodziny; z pokornej synowej wyrasta na gospodynię. Józka i Witek — młodsi
domownicy. Jagustynka — komornica o ostrym języku.
Paczesiowie
Jagna — piękna, nie mieści się w regułach wsi;
nie ocenia się jej po pracy, tylko po urodzie i po tym, co z nią robi. Dominikowa —
jej matka, wyrachowana, sama układa córce małżeństwo. Szymek i Mateusz — jej bracia
i konkurenci.
Wieś
Ksiądz i wójt — władza duchowna i świecka, obie zajęte
też własnym interesem. Kuba — parobek Boryny, ginie po amputacji nogi. Rocho —
wędrowny nauczyciel, budzi świadomość narodową. Kowal — zięć Boryny, liczy na spadek.
Jesień
Wieś i jej porządek
Tom otwiera obraz gromady: praca, kościół, plotka. Boryna, wdowiec po drugiej żonie,
jest we wsi kimś — ma najwięcej ziemi, więc ma najwięcej do powiedzenia.
Zapisy i wesele
Boryna decyduje się na trzecie małżeństwo z Jagną i przepisuje na nią część
gospodarstwa. Dla Antka to podwójny cios: traci nadzieję na ziemię i traci kobietę, w której
jest zakochany. Tom kończy huczne wesele, opisane obrzęd po obrzędzie — jedna z najbardziej
znanych scen w polskiej prozie.
Zima
Wojna w domu
Napięcie między ojcem a synem rośnie, aż Boryna wyrzuca Antka i Hankę z chałupy.
Młodzi klepią biedę u Hankowej rodziny; Antek najmuje się przy karczunku lasu. Hanka, dotąd
cicha i zastraszona, zaczyna brać sprawy w swoje ręce — to jej przemiana jest najbardziej
konsekwentną linią całej powieści.
Śmierć Kuby
Parobek Kuba zostaje postrzelony podczas kłusowania. Boi się szpitala i sam
odcina sobie nogę; umiera. Reymont pokazuje tu naturalistyczną stronę wsi bez żadnego
upiększania.
Wiosna
Bitwa o las
Dziedzic sprzedaje las, z którego wieś od zawsze korzystała. Lipce ruszają go
bronić — kobiety i mężczyźni razem. W starciu ginie człowiek, Boryna zostaje ciężko ranny,
a Antek, widząc ojca w niebezpieczeństwie, rzuca się mu na ratunek. Rodzinna waśń przegrywa
z solidarnością gromady, ale kosztem: mężczyźni z Lipiec trafiają do więzienia.
Hanka gospodynią
Z mężczyznami w areszcie i teściem nieprzytomnym Hanka prowadzi gospodarstwo sama.
Wieś, która wcześniej patrzyła na nią z góry, zaczyna się z nią liczyć.
Śmierć Boryny
Boryna budzi się nocą z długiej niemocy, wychodzi w pole i zaczyna siać —
ostatnim gestem, jaki zna. Pada na roli i umiera. Scena jest symboliczna: gospodarz wraca
do ziemi w dosłownym i w przenośnym sensie.
Lato
Powroty
Mężczyźni wracają z więzienia. Antek jest już innym człowiekiem — dziedziczy
pozycję ojca i zaczyna myśleć o gromadzie, nie tylko o sobie. Hanka rodzi dziecko.
Wygnanie Jagny
Jagna, wdowa po Boryna i przedmiot wiejskiej plotki od pierwszego tomu, zostaje
oskarżona o rozbijanie rodzin i o romans z synem organisty. Gromada wymierza karę: wsadza ją
na wóz z gnojem i wywozi poza wieś. Jagna wraca do matki chora i nieprzytomna.
To zakończenie jest najczęściej omawianym miejscem powieści. Wieś działa jak jeden
organizm i wyrzuca element, który nie mieści się w jej regułach — a Reymont nie mówi wprost,
czy sprawiedliwie.
Co z tego streszczenia wynika
- Kompozycja jest podporządkowana porom roku. Nie ma tu rozdziałów o niczym —
każdy tom to inny etap pracy w polu i inny zestaw obrzędów. Czas jest cykliczny,
nie liniowy.
- Ziemia jest w tej powieści osobnym bohaterem. Wszystkie konflikty — o żonę,
o syna, o las — sprowadzają się do tego, kto ma morgi i kto je odziedziczy.
- Jagna nie jest po prostu winna. Jest jedyną osobą we wsi, która nie potrafi żyć
według reguł gromady, i za to zostaje ukarana. To rozróżnienie decyduje o jakości
wypracowania o jednostce i zbiorowości.