Przedwiośnie — streszczenie szczegółowe
Trzy części po kolei: Baku i szklane domy, dworek w Nawłoci, Warszawa i marsz
na Belweder — plus wyjaśnienie, czym naprawdę są szklane domy.
- Autor
- Stefan Żeromski
- Wydanie
- 1924
- Rodzaj i gatunek
- powieść polityczna z elementami powieści rozwojowej
- Czas akcji
- od rewolucji 1917 roku do pierwszych lat II Rzeczypospolitej
- Miejsce
- Baku, Charków, Warszawa, dwór Nawłoć, wojna 1920 roku
- Budowa
- trzy części: Szklane domy, Nawłoć, Wiatr od wschodu
Streszczenie w trzech zdaniach. Cezary Baryka, syn polskiego urzędnika, dorasta
w zamożnym Baku, przeżywa rewolucję, traci matkę i całą dawną pewność, a w drodze do Polski
słucha od umierającego ojca opowieści o kraju, w którym ludzie mieszkają w szklanych domach.
Zamiast szklanych domów zastaje biedne miasteczko Kleczkowo i wojnę, potem trafia do
ziemiańskiej Nawłoci, gdzie przez kilka miesięcy żyje w sielance, która kończy się śmiercią
zakochanej w nim Karoliny. W Warszawie ściera się z dwoma sposobami myślenia o Polsce —
rewolucją Lulka i cierpliwą pracą Gajowca — i żadnego nie przyjmuje w całości: powieść kończy
się obrazem Cezarego idącego na czele robotniczego pochodu ku Belwederowi.
Kto jest kim
Żeromski nie dał Cezaremu jednego przewodnika. Dał mu trzech ludzi z trzema różnymi
pomysłami na Polskę i kazał czytelnikowi wybierać razem z bohaterem.
Rodzina
Cezary Baryka — bohater, prowadzony przez całą powieść od
chłopięcego buntu do dorosłej niepewności. Seweryn Baryka — ojciec, urzędnik
i legionista, autor opowieści o szklanych domach. Jadwiga Barykowa — matka, umiera
z wycieńczenia w Baku.
Nawłoć
Hipolit Wielosławski — towarzysz broni Cezarego, zaprasza go
do rodzinnego dworu. Karolina Szarłatowiczówna — uboga krewna, zakochana w Cezarym.
Laura Kościeniecka — kobieta, w której zakochuje się on. Wanda Okszyńska —
zazdrosna dziewczyna, truje Karolinę. Ksiądz Anastazy — domownik, człowiek dobry
i bezradny.
Warszawa
Antoni Lulek — student, komunista, oprowadza Cezarego
po zebraniach partyjnych. Szymon Gajowiec — urzędnik ministerstwa, dawny wielbiciel
matki Cezarego; wierzy w powolne reformy i uczciwą pracę państwa.
Część I: Szklane domy
Baku przed rewolucją
Cezary rośnie w dostatku, rozpieszczany przez matkę. Gdy ojciec idzie na wojnę,
chłopiec przestaje się uczyć i przyłącza się do rewolucyjnego rozgorączkowania — z entuzjazmu,
nie z przekonania.
Rewolucja i śmierć matki
Przewrót odbiera rodzinie majątek. Matka ukrywa resztki kosztowności i nosi
jedzenie ukrywającemu się Ormianinowi; aresztowana, pracuje ponad siły i umiera. Cezary widzi
też masowy grób ofiar rzezi ormiańsko-tatarskiej — to scena, po której jego zachwyt rewolucją
się kończy.
Opowieść ojca
Odnaleziony ojciec zabiera go do Polski. W drodze, w bydlęcym wagonie, opowiada
o kraju, w którym inżynier Baryka buduje nad Wisłą tanie, jasne domy ze szkła, a ludzie żyją
zdrowo i godnie. Seweryn umiera w Charkowie, nie dojechawszy.
Zderzenie
Cezary przekracza granicę i zamiast szklanych domów widzi Kleczkowo: błoto,
walące się chałupy, biedę. Pierwsze pytanie, jakie zadaje, brzmi: gdzie są te szklane domy.
Zaraz potem idzie na wojnę 1920 roku.
Część II: Nawłoć
Sielanka
Hipolit zaprasza Cezarego do rodzinnego majątku. Zaczyna się kilka miesięcy
obfitości: jedzenie, konie, spacery, flirty. Żeromski opisuje to z rozmachem i z ironią
zarazem — świat dworu jest piękny i całkowicie oderwany od reszty kraju.
Karolina i Laura
Cezary wdaje się w romans z Karoliną, ale zakochuje się w Laurze Kościenieckiej,
zaręczonej z bogatym Barwickim. Zazdrosna o Cezarego Wanda Okszyńska podaje Karolinie truciznę.
Dziewczyna umiera, a Cezary — pośrednio winny — musi wyjechać.
Chłopskie Chłodek
Obok Nawłoci leży wieś, w której ludzie żyją w nędzy. Ten sąsiedzki kontrast jest
najostrzejszym oskarżeniem w całej części: dwór nie jest zły, jest po prostu ślepy.
Część III: Wiatr od wschodu
Dwie propozycje
W Warszawie Cezary studiuje medycynę i trafia między dwa światy. Lulek prowadzi go
na zebrania komunistów, gdzie słyszy o rewolucji jako jedynym lekarstwie. Gajowiec tłumaczy mu
program pracy państwowej: reforma rolna, oświata, złoty polski, budowanie od podstaw.
Cezary nie wybiera
Bohater kłóci się z obiema stronami. Komunistom zarzuca pogardę dla człowieka
i cudzy, wschodni wzór; Gajowcowi — że jego reformy są za wolne wobec biedy, którą widział
na własne oczy. Nie ma trzeciej drogi i Żeromski jej nie podaje.
Marsz na Belweder
Powieść kończy się sceną robotniczej demonstracji. Cezary wyłamuje się z szeregu
i idzie na jej czele w stronę Belwederu, sam, przed tłumem. Nie wiadomo, czym to się skończy —
i o to autorowi chodziło.
Co z tego streszczenia wynika
- Szklane domy to nie program, tylko mit. Wymyślił je umierający ojciec, żeby dać
synowi powód do jazdy. Ich zderzenie z Kleczkowem jest osią całej powieści — pisz o rozczarowaniu,
nie o utopii architektonicznej.
- Zakończenie jest otwarte i takie miało być. Cezary nie zostaje ani komunistą, ani
urzędnikiem. Żeromski postawił pytanie o kształt młodego państwa i zostawił je bez odpowiedzi.
- Nawłoć nie jest przerwą w powieści politycznej. To ona pokazuje, że nowa Polska
odziedziczyła stare podziały — dwór i wieś obok siebie, bez mostu.