Bolesław Prus pokazuje bohatera w różnych sytuacjach, w których Stanisław Wokulski ujawnia swoje cechy charakteru i skomplikowaną,
bogatą osobowość.
Jedno z najciekawszych ujęć psychiki bohatera znajduje się z rozdziale 4. tomu II, gdy Wokulski przebywa w Paryżu. To wówczas tak boleśnie
odczuwa wewnętrzną pustkę, której nie sam nie potrafi wypełnić. Stąd wołanie do anonimowego adresata, a może do wszystkich ludzi: