Problematyka i treść Roku 1984 Orwella (wersja 01) — model odpowiedzi
Przy każdym zadaniu podana jest treść odpowiedzi oraz wskazówka, za co przyznaje się punkty. Uczeń nie musi użyć tych samych słów — musi podać te same elementy.
Zad. 1. Praca w Ministerstwie Prawdy (2 p.)
Winston pracuje w departamencie dokumentacji: poprawia stare numery gazet tak, żeby dawne zapowiedzi, prognozy i dane partii zgadzały się z tym, co rzeczywiście zaszło. Oryginały wrzuca do luki pamięci i zostają zniszczone. Poprawiona wersja staje się jedyną istniejącą.
Po co to partii: partia nigdy nie może się okazać omylna. Kto kontroluje przeszłość, kontroluje przyszłość; kto kontroluje teraźniejszość, kontroluje przeszłość. Skoro przeszłość powstaje na bieżąco, nie istnieje żaden punkt odniesienia, z którym obywatel mógłby porównać propagandę.
Punktacja: 1 p. za opis czynności (przerabianie archiwum, niszczenie oryginałów), 1 p. za wyjaśnienie celu politycznego, a nie tylko za samo nazwanie pracy fałszowaniem.
Zad. 2. Cztery ministerstwa (2 p.)
Ministerstwo Prawdy — propaganda, informacja, oświata i rozrywka, czyli produkcja kłamstwa. Ministerstwo Pokoju — prowadzenie wiecznej wojny. Ministerstwo Miłości — policja, aresztowania, przesłuchania i tortury. Ministerstwo Obfitości — gospodarka, reglamentacja i zaniżanie oraz fałszowanie statystyk produkcji.
Wniosek: nazwa każdego ministerstwa jest odwrotnością jego funkcji. To ta sama zasada, na której opiera się nowomowa i dwójmyślenie — język ma zasłaniać rzeczywistość, a nie ją opisywać.
Punktacja: 1 p. za cztery ministerstwa z prawidłowo przypisanymi funkcjami, 1 p. za wniosek o odwróceniu znaczeń. Skrócone nazwy nowomowy różnią się między przekładami, więc ich brzmienia nie punktuje się.
Zad. 3. Nowomowa (2 p.)
Nowomowa to okrojona wersja języka angielskiego, tworzona przez partię. Usuwa się z niej słowa i odcienie znaczeń, likwiduje synonimy i antonimy (zastępują je przedrostki), zawęża zakres pojęć. Słownik z każdym wydaniem jest mniejszy, nie większy.
Cel: uczynić myślozbrodnię niewykonalną. Kiedy zabraknie słów, w których dałoby się pomyśleć o wolności czy buncie, sama taka myśl stanie się niemożliwa. Nie chodzi o zakazanie myśli, lecz o odebranie narzędzi do jej sformułowania.
Tłumaczy to Winstonowi Syme, filolog pracujący nad słownikiem nowomowy. Właśnie dlatego, że jest zbyt inteligentny i mówi o zamiarach partii wprost, wkrótce znika — zostaje wymazany także z dokumentów, tak jakby nigdy nie istniał.
Punktacja: 1 p. za opis nowomowy jako języka zubożanego celowo, 1 p. za cel (uniemożliwienie myślozbrodni) wraz z losem Syme’a.
Zad. 4. Dwójmyślenie (2 p.)
Dwójmyślenie to zdolność wyznawania jednocześnie dwóch sprzecznych przekonań i szczerej wiary w oba. Człowiek świadomie kłamie i równocześnie jest przekonany, że mówi prawdę; wie o fałszerstwie i natychmiast o nim zapomina.
Przykłady: hasła partii, w których wojna zostaje nazwana pokojem, wolność niewolą, a niewiedza siłą; praca Winstona, który sam fałszuje archiwa, a zarazem uznaje nową wersję za prawdziwą; zmiana wroga w trakcie Tygodnia Nienawiści, po której wszyscy natychmiast wiedzą, że wojna z nowym przeciwnikiem trwała od zawsze.
Punktacja: 1 p. za definicję, 1 p. za dwa przykłady z tekstu.
Zad. 5. Charrington i pułapka (2 p.)
Charrington udaje życzliwego starszego właściciela sklepiku ze starociami w dzielnicy proli. Sprzedaje Winstonowi pamiętnik i szklany przycisk do papieru z koralem, a potem wynajmuje mu pokój na piętrze — pokój bez teleekranu, który daje złudzenie prywatności i staje się miejscem spotkań z Julią.
W rzeczywistości Charrington jest agentem Policji Myśli, dużo młodszym, niż udawał, a za wiszącą na ścianie ryciną ukryty jest teleekran. Cała konspiracja, do której wciąga bohaterów O’Brien, wraz z podsuniętą im książką Goldsteina, jest prowokacją. Sens sceny: w Oceanii nie istnieje miejsce poza kontrolą, a zaufanie do kogokolwiek jest formą samobójstwa.
Punktacja: 1 p. za ujawnienie roli Charringtona i teleekranu za obrazem, 1 p. za wniosek o pozorności prywatności i prowokacyjnym charakterze konspiracji.
Zad. 6. Pokój 101 (2 p.)
Pokój 101 to ostatni etap przebudowy więźnia w Ministerstwie Miłości: człowiek zostaje skonfrontowany z tym, czego boi się najbardziej. Winston, który wytrzymał tygodnie tortur i nie wyparł się Julii, załamuje się dopiero w obliczu szczurów i błaga, żeby zrobiono to jej zamiast jemu.
Dlaczego to scena decydująca: system nie chce trupa ani udawanego posłuszeństwa, chce prawdziwego nawrócenia. Zmuszając Winstona do zdrady jedynej osoby, wobec której był lojalny, niszczy w nim to, co jeszcze było jego własne. Po tym nie ma już czego łamać — miłość do Wielkiego Brata w finale nie jest udawana.
Punktacja: 1 p. za opis mechanizmu pokoju 101 i zdrady Julii, 1 p. za wyjaśnienie, dlaczego celem systemu jest nawrócenie, a nie kara.
Zad. 7. Prole (2 p.)
Prole to najuboższa warstwa Oceanii, około 85 procent ludności. Partia praktycznie ich nie kontroluje: nie mają teleekranów w mieszkaniach, dostają tandetną rozrywkę, alkohol, loterię i wytwarzaną maszynowo pornografię. Uznano ich za niegroźnych.
Winston zapisuje w dzienniku, że jeśli jest jakaś nadzieja, to właśnie w prolach — bo tylko oni mają liczebną siłę, żeby obalić partię.
Nadzieja jest złudna, bo prole nie mają świadomości własnej siły ani żadnego punktu odniesienia. Dopóki się nie zbuntują, nie nabiorą świadomości, a dopóki nie nabiorą świadomości, się nie zbuntują — Winston sam formułuje to jako błędne koło. Potwierdza to jego rozmowa ze starym prolem w pubie: starzec pamięta wyłącznie drobiazgi i nie potrafi porównać dawnego życia z obecnym.
Punktacja: 1 p. za opis proli i nadziei Winstona, 1 p. za wyjaśnienie błędnego koła świadomości, najlepiej z odwołaniem do rozmowy w pubie.
Uwaga o przekładzie
Polskie brzmienie haseł partii, nazw ministerstw i terminów nowomowy różni się w zależności od przekładu. Jeśli cytujesz dosłownie, podaj tłumacza; w sprawdzianie i w wypracowaniu bezpieczniej jest precyzyjnie streścić scenę niż przytoczyć zdanie z pamięci.