Adam Mickiewicz (1798–1855) to największy poeta polskiego romantyzmu, wieszcz narodowy, autor dzieł, które ukształtowały polską tożsamość. Jego twórczość to fundament szkolnej i maturalnej polonistyki — od młodzieńczych ballad po wielkie dramaty i epopeję.
W „Balladach i romansach" Mickiewicz wprowadził do literatury świat ludowy, tajemnicę i moralność „czucia i wiary". „Dziady" to dramat o krzywdzie, zemście i mesjanizmie narodowym — Konrad z III części staje się symbolem buntu jednostki przeciw Bogu w imię cierpiącego narodu. „Pan Tadeusz" to epopeja, w której Polska szlachecka ożywa w idyllicznym, nostalgicznym obrazie.
Mickiewicza interpretujemy przez pryzmat romantycznych idei: indywidualizmu, patriotyzmu, mesjanizmu, ludowości i roli poety-wieszcza. To autor obecny na maturze w niemal każdym kontekście — od miłości po metafizykę i naród.
Najpierw sprawdź za darmo — bezpłatny fragment, 8 stron →