Andrzej Stasiuk (ur. 1960) to jeden z najważniejszych współczesnych polskich prozaików, eseista i podróżnik. Pisze o prowincji, pograniczu, przemijaniu i miejscach zapomnianych przez świat. Jego język jest gęsty, poetycki, pełen melancholii i uważności wobec tego, co niepozorne.
„Opowieści galicyjskie" to zbiór połączonych opowiadań o mieszkańcach beskidzkiej wsi po upadku PRL — świata, który stracił dawny porządek i szuka nowego. Opowiadanie „Miejsce" porusza temat utraty (rozebrana cerkiew) i pamięci miejsca. „Grochów" to z kolei refleksja o śmierci, przemijaniu i pożegnaniach.
Stasiuk to ważny kontekst do tematów o prowincji, przemijaniu, pamięci miejsca i przemianach po 1989 roku.
Najpierw sprawdź za darmo — bezpłatny fragment, 8 stron →