Jan Kochanowski Pieśń XI
(Stateczny umysł pamiętaj zachować...)
z Ksiąg wtórych


Stateczny1 umysł pamiętaj zachować,
Jesli cię pocznie nieszczęście frasować2;
Także i góry nie radzęć wylatać3,
Kiedy się szczęście z tobą imie4 bratać,

Śmierci podległy człowiecze cnotliwy,
Choć wszytek twój wiek będzie frasowliwy5,
Chocia też czasem, siedząc z przyjacioły,
Przy dobrym trunku strawisz6 dzień wesoły.

Tu przy ciekącym, przezornym7 strumieniu
Każ stół gotować w jaworowym cieniu;
Każ wino nosić, póki beczka leje,
Póki wiek służy, a śmierć nie przyspieje8.

Postąpisz z włości9 drogo zapłaconych,
Postąpisz z dworu i gmachów złoconych;
A co zebrania10 twego kolwiek będzie,
To wszytko przyszły namiastek11 osiędzie12.

Bądź się kto zacnym13 rodził i bogatym,
Bądź niewolnikiem, u śmierci nic na tym;
Czyjkolwiek naprzód los wynidzie14, wsiadaj,
Wieczny wygnańcze, ani więc odkładaj15!

            Jan Kochanowski, Pieśń XI z Ksiąg wtórych

Interpretacja Pieśni XI (Stateczny umysł pamiętaj zachować...)
z Ksiąg wtórych Jana Kochanowskiego


Przypisy:
  1. stateczny - stały, spokojny
  2. frasować - zajmować
  3. góry wylatać - pysznić się, wzlatywać do góry
  4. imać - zacząć
  5. frasowliwy - frasobliwy, pełen smutku i trosk
  6. strawisz - tu: spędzisz
  7. przezorny - przezroczysty
  8. przyspieje - przybywa
  9. postąpić z włości — tu: ustąpić, porzucić swoją własność
  10. zebranie — tu: zbiory
  11. namiastek — potomek, spadkobierca
  12. osiąść (daw. forma 3 os. lp cz. przysz.: osiędzie) — posiąść
  13. zacny — wysoko urodzony
  14. czyjkolwiek naprzód los wynidzie — czyjkolwiek los najpierw padnie
  15. odkładać — zwlekać



Powrót na stronę główną JAN KOCHANOWSKI