Jan Kochanowski Pieśń XI
(Stateczny umysł pamiętaj zachować...)
z Ksiąg wtórych

Stateczny¹ umysł pamiętaj zachować,
Jesli cię pocznie nieszczęście frasować²;
Także i góry nie radzęć wylatać³,
Kiedy się szczęście z tobą imie⁴ bratać,

Śmierci podległy człowiecze cnotliwy,
Choć wszytek twój wiek będzie frasowliwy⁵,
Chocia też czasem, siedząc z przyjacioły,
Przy dobrym trunku strawisz⁶ dzień wesoły.

Tu przy ciekącym, przezornym⁷ strumieniu
Każ stół gotować w jaworowym cieniu;
Każ wino nosić, póki beczka leje,
Póki wiek służy, a śmierć nie przyspieje⁸.

Postąpisz z włości⁹ drogo zapłaconych,
Postąpisz z dworu i gmachów złoconych;
A co zebrania¹⁰ twego kolwiek będzie,
To wszytko przyszły namiastek¹¹ osiędzie¹².

Bądź się kto zacnym¹³ rodził i bogatym,
Bądź niewolnikiem, u śmierci nic na tym;
Czyjkolwiek naprzód los wynidzie¹⁴, wsiadaj,
Wieczny wygnańcze, ani więc odkładaj¹⁵!