We wrześniu 1939 roku Kazimierz Wierzyński (1894–1969) opuścił Polskę i już do niej nie wrócił. Przez Francję i Portugalię trafił do Brazylii, a potem na wiele lat do Stanów Zjednoczonych. Ostatnie lata spędził we Włoszech i w Londynie, gdzie zmarł. Jego prochy sprowadzono później do kraju i pochowano na Powązkach.
Dawny poeta radości życia staje się poetą straty. Wiersze z emigracji mówią o utraconym kraju, o pamięci, o samotności człowieka, który żyje w obcym miejscu i nie potrafi się w nim zakorzenić. Ojczyzna jest w nich zarazem skarbem i ciężarem — tak jest w Kufrze, gdzie tęsknota przeszkadza żyć tu i teraz. Forma się zmienia: wiersz staje się oszczędniejszy, bardziej refleksyjny, bliższy prozie.
Wierzyńskiego nie ma w wykazie lektur jako osobnego poety, ale jego późne wiersze są dobrym kontekstem w tematach o emigracji i tęsknocie za ojczyzną — od romantyków po literaturę dwudziestego wieku. Dobrze zestawić je z Miłoszem albo z Panem Tadeuszem. Wiersze są chronione prawem autorskim, więc cytujemy krótko.
Powrót do epokiWspółczesność
Matura pisemna · poziom podstawowy
Poziom podstawowy
Cały arkusz w jednej książce: „Język polski w użyciu”, test historycznoliteracki i wypracowanie. Procedury, ćwiczenia z kluczem i przykłady ocenionych prac.
Cena premierowa do 31 października 2026, godz. 18.00; potem 79 zł.
Motywy, sceny i argumenty z pięciu powieści
Wypowiedź argumentacyjna krok po kroku
Czytanie i interpretacja wiersza
Nie masz karty ani BLIK-a? E-book kupisz też zwykłym przelewem — napisz na admin@polskimatura.pl, a odeślę dane do przelewu.