Charakterystyka epoki
Współczesność to literatura od 1939 roku do dziś — naznaczona doświadczeniem dwóch totalitaryzmów, wojny i Zagłady. Po koszmarze obozów literatura musiała na nowo zapytać o człowieka, moralność i sens — często językiem oszczędnym, nieufnym wobec wielkich słów.
To epoka ogromnej różnorodności: od literatury wojny i okupacji, przez rozrachunek z PRL-em, po swobodę po 1989 roku. Wspólny mianownik to pytanie o człowieczeństwo w czasach próby.
Ramy czasowe i nazwa
Współczesność liczymy od 1939 r. (wybuch II wojny) — niektórzy od 1945. Obejmuje literaturę wojenną, okres PRL i czasy po 1989 r. (wolność, nowe zjawiska). To epoka wciąż otwarta — trwa do dziś.
Nurty i zjawiska
Najważniejsze: literatura lagrowa i łagrowa (Borowski, Herling-Grudziński), pokolenie Kolumbów (Baczyński), poezja Nowej Fali i klasycyzująca (Herbert, Miłosz), groteska (Mrożek, Gombrowicz) oraz proza najnowsza po 1989 (Tokarczuk, Stasiuk, Masłowska).
Twórcy i lektury
Mity, motywy i symbole w tej epoce
Syzyf Camusa, labirynt, absurd — współczesność czyni z antycznych mitów metafory ludzkiej kondycji.
Mitologiczna symbolika epok →
Wszystkie motywy i symbole →
Powtórz i sprawdź się
Testy z epok i lektur
Słownik pojęć literackich
Jak napisać wypracowanie
← Powrót do wszystkich epok