Michaił Bułhakow i jego powieść
Michaił Bułhakow — pisarz, którego rękopis przetrwał
Michaił Bułhakow (1891–1940) urodził się w Kijowie i z wykształcenia był lekarzem. Po rewolucji przeniósł się do Moskwy i zajął się literaturą. Pisał powieści (Biała gwardia), satyryczną prozę (Psie serce) i sztuki teatralne, ale w ZSRR coraz trudniej było mu publikować i wystawiać. Nad Mistrzem i Małgorzatą pracował przez ostatnie kilkanaście lat życia. Powieść ukazała się dopiero ćwierć wieku po jego śmierci, w latach 1966–1967, i to w wersji okrojonej przez cenzurę.
Mistrz i Małgorzata
To powieść w powieści. Jeden plan rozgrywa się w Moskwie lat trzydziestych, do której przybywa szatan Woland ze świtą i obnaża chciwość, tchórzostwo i absurd życia w państwie totalitarnym. Drugi to powieść Mistrza o Poncjuszu Piłacie i Jeszui Ha-Nocri, czyli opowieść o tchórzostwie władzy i odpowiedzialności. Łączy je historia miłości Mistrza i Małgorzaty oraz pytania o dobro i zło, sztukę i wolność twórcy.
Bułhakow na maturze
W wykazie lektur Mistrz i Małgorzata jest lekturą rozszerzoną, czytaną w całości. Wraca w tematach o sztuce i losie artysty w świecie zniewolonym, o tchórzostwie i winie, o miłości jako sile ocalającej, o fantastyce, która ujawnia prawdę o rzeczywistości. Dobrze zestawia się ją z Procesem Kafki i z Rokiem 1984 Orwella.
Michaił Bułhakow na polskimatura.pl