Interpretacje wierszy Leopolda Staffa
Leopold Staff — poeta trzech pokoleń
Leopold Staff (1878–1957) urodził się we Lwowie, zmarł w Skarżysku-Kamiennej. Nazywa się go poetą trzech pokoleń, bo pisał przez ponad pół wieku — w Młodej Polsce, w dwudziestoleciu i po drugiej wojnie — i w każdym z tych okresów brzmiał inaczej. Debiutował tomem Sny o potędze (1901), w dwudziestoleciu wydał między innymi Wysokie drzewa (1932), po wojnie Martwą pogodę (1946) i Wiklinę (1954). Był też cenionym tłumaczem.
Trzy etapy twórczości
W Młodej Polsce Staff zaczyna od nietzscheańskiej wiary w siłę woli, ale szybko odchodzi od młodopolskiej rozpaczy: jego wiersze szukają ładu, spokoju i zgody z naturą. Melancholię — jak w Deszczu jesiennym — pokazuje nastrojem i muzyką wiersza, nie krzykiem. Ta postawa, nazywana klasycyzmem i franciszkańską pogodą ducha, prowadzi go przez dwudziestolecie. Po wojnie pisze krótko i prosto, wierszem wolnym, często bez rymu — jakby po katastrofie dawne formy straciły wiarygodność.
Staff na maturze
W wykazie lektur Staff jest wśród poetów, z których twórczości wybiera się wiersze do zadań, bez wskazanego tytułu. Z Młodej Polski najczęściej wraca Deszcz jesienny. W wypracowaniu dobrze pokazać, że ten sam poeta po latach pisał zupełnie inaczej — Staff przydaje się przy tematach o przemijaniu, o stosunku człowieka do natury i o tym, jak historia zmienia sposób pisania.
Leopold Staff na polskimatura.pl