Ignacy Krasicki

Ignacy Krasicki — książę poetów polskich

Ignacy Krasicki (1735–1801) urodził się w Dubiecku, zmarł w Berlinie. Był duchownym: od 1766 roku biskupem warmińskim, pod koniec życia arcybiskupem gnieźnieńskim. Przyjaźnił się z królem Stanisławem Augustem i bywał na jego obiadach czwartkowych. Po pierwszym rozbiorze Warmia znalazła się w granicach Prus i Krasicki został poddanym króla pruskiego. Współcześni nazywali go księciem poetów.

Najważniejsze utwory

Krasicki pisał prawie we wszystkich gatunkach epoki. Hymn do miłości ojczyzny (1774) wszedł potem do poematu Myszeida. Monachomachia (1778) to poemat heroikomiczny o wojnie zakonników. Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki (1776) uważa się za pierwszą polską powieść nowożytną. Bajki i przypowieści oraz Satyry ukazały się w 1779 roku. Łączy je oświeceniowy cel: bawić i pouczać, pokazując wady ludzi i społeczeństwa z ironicznym dystansem.

Krasicki na maturze

W wykazie lektur na poziomie podstawowym są: wybrana satyra i Hymn do miłości ojczyzny, a bajki — jako lektura ze szkoły podstawowej, którą nadal można sprawdzać w teście. Satyra wraca w zadaniach o krytyce społecznej i o tym, jak literatura ośmiesza wady; hymn — przy temacie patriotyzmu i ofiary dla ojczyzny; bajki — przy pytaniach o władzę, spryt i przewrotną moralność świata.