Informacja zwrotna

Informacja zwrotna — jak ją budować

Informacja zwrotna to komentarz do pracy ucznia, który pomaga mu uczyć się dalej, a nie tylko mówi, ile pracę wyceniono. W ocenianiu kształtującym przyjmuje się, że dobra informacja zwrotna ma cztery części:

1. docenienie tego, co uczeń zrobił dobrze — konkretnie, z odwołaniem do kryteriów;
2. wskazanie tego, co wymaga poprawy;
3. wskazówkę, jak to poprawić;
4. wskazówkę, w jakim kierunku pracować dalej.

Przykład: wypracowanie

Zamiast „Praca słaba, 18/35” uczeń dostaje komentarz: „Masz trafną tezę i dobrze dobrany pierwszy argument z Lalki. Drugi argument jest streszczeniem — brakuje zdania, które wiąże scenę z tezą. Dopisz do każdego akapitu zdanie zaczynające się od «To pokazuje, że…». W kolejnej pracy zwróć uwagę na kontekst: wybierz taki, który coś wnosi do tezy, a nie tylko ją powtarza”.

Trzy zasady w praktyce

Mniej znaczy więcej. Jedna czy dwie uwagi, nad którymi uczeń naprawdę popracuje, dają więcej niż dwadzieścia czerwonych poprawek na marginesie.

Najpierw komentarz, potem ocena. Uczeń, który widzi stopień, często nie czyta już komentarza. Dlatego część nauczycieli oddaje najpierw sam komentarz, a ocenę po poprawie.

Czas na poprawę. Informacja zwrotna ma sens tylko wtedy, gdy uczeń może z niej skorzystać — np. przepisać jeden akapit albo dopisać brakujący argument.

Uwaga na słowa: jedno ale potrafi unieważnić całą pochwałę, która stoi przed nim. Więcej o tym w tekście o spójnikach.

Gdzie dalej

• Ocenianie kształtujące
• Cele lekcji i kryteria sukcesu
• Spójniki a psychologia — o słowie ale
• Jak pisać wypracowanie maturalne