Życie i twórczość Mikołaja Sępa Szarzyńskiego
Interpretacja wierszy Mikołaja Sępa Szarzyńskiego
Mikołaj Sęp Szarzyński — poeta niepokoju i wiary
Mikołaj Sęp Szarzyński (ok. 1550–1581) żył krótko, na Rusi Czerwonej, w okolicach Lwowa. Jego wiersze zebrał i wydał po jego śmierci brat Jakub — w 1601 roku ukazał się tom Rytmy abo wiersze polskie. Choć tworzył jeszcze w czasach Kochanowskiego, uważa się go za prekursora polskiego baroku i głównego przedstawiciela poezji metafizycznej.
Co wyróżnia jego wiersze
U Kochanowskiego świat jest uporządkowanym domem, u Sępa — polem walki. Człowiek jest w jego sonetach słaby, rozdarty między pragnieniem Boga a przywiązaniem do rzeczy przemijających, nieustannie atakowany przez szatana, świat i ciało. Ten niepokój słychać w samej budowie wiersza: w przestawnym szyku, przerzutniach, antytezach, pytaniach retorycznych, zdaniach, które się łamią i przyspieszają. Ratunkiem nie jest rozum ani umiar, lecz łaska — człowiek sam nie wygra tej wojny.
Sęp Szarzyński na maturze
W wykazie lektur Sęp Szarzyński należy do „poetów baroku”, z których twórczości wybiera się wiersze do zadań. Najczęściej wracają Sonet I o krótkości i niepewności żywota oraz Sonet IV o wojnie z szatanem, światem i ciałem. W wypracowaniu dobrze pokazać, jak środki stylistyczne oddają duchowy niepokój, i zestawić Sępa z renesansowym spokojem Kochanowskiego.
Mikołaj Sęp Szarzyński na polskimatura.pl
Powrót do epokiBarok
