Zbrodnia i kara - problematyka i nowatorstwo powieści polifonicznej
Zbrodnia i kara — przewodnik na start
Powieść Fiodora Dostojewskiego, drukowana w 1866 roku w piśmie „Russkij Wiestnik”. Akcja toczy się w Petersburgu, w dusznych pokojach i na ulicach biedoty. Były student Rodion Raskolnikow zabija lichwiarkę i przypadkiem także jej siostrę Lizawietę. Właściwą treścią powieści nie jest jednak śledztwo, tylko to, co zbrodnia robi z mordercą.
Status i zadania jawne
Zbrodnia i kara jest lekturą obowiązkową na poziomie podstawowym, w całości. Na maturze ustnej ma pięć zadań jawnych: walka człowieka ze swoimi słabościami, motyw winy i kary, ile człowiek jest gotów poświęcić dla innych, co może determinować ludzkie postępowanie oraz motyw przemiany bohatera.
Od czego zacząć
Teoria Raskolnikowa. Podział ludzi na „zwykłych” i „niezwykłych”, którym wolno przekroczyć prawo dla wyższego celu. Powieść tę teorię sprawdza w praktyce — i bohater przekonuje się, że sam do „niezwykłych” nie należy.
Kara przed wyrokiem. Raskolnikow cierpi na długo przed sądem: gorączka, lęk, samotność, rozmowy z sędzią śledczym Porfirym. Kara sądowa w epilogu na Syberii jest tylko jej dalszym ciągiem.
Sonia i sobowtóry. Sonia Marmieładowa prowadzi Raskolnikowa ku przyznaniu się i przemianie. Swidrygajłow i Łużyn pokazują, czym mógłby się stać, gdyby poszedł dalej drogą swojej teorii. W wypracowaniu warto zestawić bohatera z co najmniej jedną z tych postaci.
Gdzie dalej na polskimatura.pl