Po powrocie z niewoli w 1946 roku Konstanty Ildefons Gałczyński (1905–1953) stał się jednym z najchętniej czytanych poetów w Polsce. W tygodniku „Przekrój” publikował Teatrzyk Zielona Gęś — miniaturowe, absurdalne scenki, które do dziś czyta się jak dobry kabaret. Pisał też wielkie poematy i wiersze liryczne, z których najbardziej znane to Zaczarowana dorożka i wiersze kierowane do żony, Natalii.
Gałczyński zachował groteskę i humor, ale obok nich coraz częściej słychać czułość i pochwałę zwykłego życia: domu, wspólnych lat, światła lampy. Wiersz bywa u niego piosenką — z refrenem, wyliczeniem, powtórzeniem. Tak jest w Pieśni III, zbudowanej na anaforze: kolejne pytania przywołują wspólną drogę dwojga ludzi, a z ich sumy wyrasta myśl, że miłość i poezja mogą ocalić to, co przeżyte.
Gałczyńskiego nie ma w wykazie lektur jako osobnego poety, ale Pieśń III dobrze sprawdza się w tematach o miłości, pamięci i przemijaniu, a także o poezji, która trwa dłużej niż człowiek — to motyw z tradycji Horacego. Wiersze są chronione prawem autorskim, więc cytujemy krótko.
Powrót do epokiWspółczesność
Matura pisemna · poziom podstawowy
Poziom podstawowy
Cały arkusz w jednej książce: „Język polski w użyciu”, test historycznoliteracki i wypracowanie. Procedury, ćwiczenia z kluczem i przykłady ocenionych prac.
Cena premierowa do 31 października 2026, godz. 21.00; potem 79 zł.
Motywy, sceny i argumenty z pięciu powieści
Wypowiedź argumentacyjna krok po kroku
Czytanie i interpretacja wiersza
Wolisz zwykły przelew? Też można.
Odbiorca: Andrzej Łopata · konto 29 1240 3477 1111 0011 6853 9704
Tytuł: nazwa e‑booka i Twój adres e‑mail
E‑book wyślę na ten adres, gdy tylko przelew dotrze.