Od etosu rycerza po sarmacką pychę i salonowy pojedynek. Definicja motywu, najważniejsze teksty kultury i gotowe ujęcia do wypracowania oraz wypowiedzi ustnej.
Honor to wierność przyjętym wartościom nawet za cenę życia — kręgosłup etosu rycerskiego i szlacheckiego. Literatura pokazuje jednak także jego rewers: honor źle pojęty, czyli pychę i urażoną ambicję przebraną za zasady.
Najciekawsze tematy maturalne dotyczą napięć: honor a skuteczność (czy wolno zwyciężać podstępem?), honor utracony i odzyskany (czy hańbę da się zmazać?) oraz honor jako pusta forma, z której zostaje już tylko rytuał.
Wybierz ujęcie pasujące do tematu — i zawsze dopowiedz, co dany przykład mówi o istocie motywu, a nie tylko „gdzie występuje".
Roland nie wzywa pomocy, bo prośba o odsiecz uwłaczałaby jego czci — ginie wraz z całą strażą tylną. Umiera twarzą ku Hiszpanii, ofiarowując Bogu rękawicę: wzorcowa śmierć rycerza, w której honor waży więcej niż życie.
Do tematu: etos rycerski, honor ponad życie — ale też pytanie o cenę dumy.
Konrad może ocalić Litwę tylko zdradą i podstępem — metodami hańbiącymi rycerza. Zwycięża jako naród, przegrywa jako człowiek: podeptany honor i sumienie prowadzą go do zguby. Tragiczny konflikt wartości, z którego nie ma dobrego wyjścia.
Do tematu: konflikt honoru i skuteczności, moralny koszt walki podstępem.
Zabójstwo Stolnika wyrasta z urażonej dumy odrzuconego zalotnika. Jacek spłaca hańbę całym życiem: jako pokorny ksiądz Robak służy ojczyźnie bez nazwiska i chwały. Honor odzyskuje się czynem i pokorą, nie gestem.
Do tematu: utrata i odzyskanie czci, przemiana pychy w pokorę.
Warchoł i mimowolny zdrajca na służbie Radziwiłła musi odbudować dobre imię od zera: pod przybranym nazwiskiem broni Częstochowy i ratuje króla. Publiczne przywrócenie czci wieńczy drogę, którą przeszedł czynami, nie słowami.
Do tematu: rehabilitacja przez służbę, honor a wierność ojczyźnie.
Cześnik i Rejent toczą „wojnę o mur", w której honor jest szyldem zwykłej pychy i przekory. Fredro ośmiesza sarmackie pieniactwo: wielkie słowa o czci obsługują małostkowe ambicje — a spór kończy nie satysfakcja honorowa, lecz ślub młodych.
Do tematu: honor źle pojęty, komediowa demaskacja pychy.
Wokulski staje do pojedynku z Krzeszowskim według salonowego rytuału honorowego — i wygrywa, ale Prus pokazuje jałowość tej formy: „honor" arystokracji to konwenans bez treści, podczas gdy realną wartość człowieka mierzy praca i charakter.
Do tematu: honor jako martwy rytuał, zderzenie etosu z nowoczesnością.
Najlepsze prace o honorze zestawiają przypadki graniczne: bohatera, który dla honoru umiera, z tym, który dla wyższego celu honor poświęca — i z tym, dla którego honor to już tylko poza.