Problematyka Przedwiośnia Stefana Żeromskiego
Program Gajowca
Szymon Gajowiec - w pełnym napięcia dialogu z Cezarym Baryką - przedstawia swój projekt reform państwa.
W obszarze ekonomii i finansów za najpilniejszą kwestię uważa wprowadzenie polskiej waluty -
silnego złotego, który da fundamenty pod rozwój gospodarczy.
Przedwiośnie — przewodnik na start
Ostatnia powieść Stefana Żeromskiego, wydana w 1924 roku. Ma trzy części: Szklane domy, Nawłoć i Wiatr od wschodu. Cezary Baryka dorasta w Baku, przeżywa tam rewolucję, a potem z ojcem jedzie do Polski, w której ma czekać na niego kraj szklanych domów. Zastaje biedę, ziemiańską beztroskę i spór o to, jak budować nowe państwo.
Status i zadania jawne
Przedwiośnie jest lekturą obowiązkową na poziomie podstawowym, w całości. Na maturze ustnej ma sześć zadań jawnych: znaczenie tytułu, wojna i rewolucja jako źródła doświadczeń, różne wizje odbudowy Polski, młodość jako czas kształtowania tożsamości, rola autorytetu oraz utopijny i realny obraz rzeczywistości.
Od czego zacząć
Powieść o dojrzewaniu. Baryka szuka miejsca dla siebie i co chwilę zmienia przewodnika: matka, ojciec, Gajowiec, Lulek. Kolejne autorytety to gotowa oś do tematu o młodości i o roli autorytetu.
Trzy wizje Polski. Mit szklanych domów Seweryna Baryki, program stopniowych reform Szymona Gajowca i rewolucja głoszona przez komunistów. Żeromski żadnej z nich nie przyznaje racji do końca — i to trzeba w odpowiedzi pokazać.
Tytuł i zakończenie. Przedwiośnie to pora przejściowa: zima się skończyła, wiosny jeszcze nie ma. W finale Baryka idzie w pochodzie robotników na Belweder, wysuwa się jednak z szeregu i idzie przed tłumem, prosto na mur żołnierzy. Zakończenie jest otwarte i tak trzeba je czytać.
Gdzie dalej na polskimatura.pl